எல்லாவற்றையும் மாற்றுகின்ற மாபெரும் பரிமாற்றம்

மே 07, 2026

இன்று நாம் தியானத்திற்குள் செல்வதற்கு முன் நான் உங்களிடம் ஒன்றைக் கேட்க விரும்புகிறேன். நீங்கள் ஜெபிக்கும்போதோ, உபவாசிக்கும்போதோ அல்லது தேவாலயத்திற்கு வரும்போதோ, அதற்கெல்லாம் அடிப்படையாக இருக்கும் காரணம் என்ன? அவைகளில் ஒன்றையாவது தேவனிடமிருந்து பெற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காக இவற்றைச் செய்கிறீர்களா? அல்லது கிறிஸ்துவுக்குள் அவர் உங்களுக்கு எல்லாவற்றையும் கொடுத்துவிட்டார் என்று நீங்கள் ஏற்கனவே விசுவாசிப்பதினால் அவற்றைச் செய்கிறீர்களா?
அந்தக் கேள்வி நாம் ஒன்றாகப் பார்க்கப் போகும் எல்லாவற்றின் மையமாக இருக்கிறது. ஏனென்றால், அந்த கேள்விக்கான பதில்தான் உங்கள் ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை போராட்டம் மற்றும் ஏமாற்றத்தின் சுழற்சியாக மாறுகிறதா அல்லது சுதந்திரம் மற்றும் பலன் தரும் வாழ்க்கையாக வேரூன்றியிருக்கிறதா என்பதை தீர்மானிக்கிறது.
நாம் எப்படி கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொண்டோமோ அப்படியே நாம் நடக்கிறோம்
கொலோசேயர் 2 ஆம் அதிகாரத்தில் உள்ள மிகத் தெளிவான அறிக்கைகளில் ஒன்றைக் கொண்டுள்ளது. அது இவ்வாறு கூறுகிறது:
"ஆகையால், நீங்கள் கர்த்தராகிய கிறிஸ்து இயேசுவை ஏற்றுக்கொண்டபடியே, அவருக்குள் வேர்கொண்டவர்களும் அவர்மேல் கட்டப்பட்டவர்களும், உங்களுக்குப் போதிக்கப்பட்டபடியே விசுவாசத்தில் உறுதிப்பட்டவர்களுமாய், அவருக்குள் நடந்துகொள்ளுங்கள்." (கொலோசேயர் 2:6-7)
இதை மீண்டும் கவனமாக படியுங்கள். நீங்கள் எப்படி கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொண்டீர்களோ, அப்படியே ஒவ்வொரு நாளும் அவருடன் நடக்க வேண்டும்.
நீங்கள் எப்படி கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொண்டீர்கள்? உங்கள் சொந்த நற்கிரியைகளால் உள்ளே வரவில்லை. உங்கள் தகுதியால் நீங்கள் உள்ளே வரவில்லை. நீங்கள் ஒரு பாவியாக வந்தீர்கள், உங்களை நீங்களே இரட்சிக்க முடியாது என்பதை ஏற்றுக்கொண்டீர்கள், மேலும் உங்களால் ஒருபோதும் செய்ய முடியாததை இயேசு உங்களுக்காகச் செய்தார் என்று நீங்கள் விசுவாசித்தீர்கள். அதுதான் கிருபையின் மூலம் செயல்பட்ட விசுவாசம். ஒவ்வொரு ஜெபமும். ஒவ்வொரு தேவையின் தருணமும். குணப்படுத்துதல், வழங்குதல், தடைகளை உடைத்து வெற்றி பெறுதல் ஆகியவற்றிற்காக நீங்கள் ஒவ்வொரு முறையும் தேவனிடம் வரும்போது, நீங்கள் முதல் முறை வந்த அதே வழியில்தான் வருகிறீர்கள். அதனை சம்பாதிக்க முடியாது, ஆனால் அவர் அதை இலவசமாக கொடுக்கிறார் என்று நம்பும் ஒருவராக இருக்கிறீர்கள்.
சிலுவையில் இயேசு உண்மையில் என்ன செய்தார்
இது ஏன் மிகவும் முக்கியமானது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள, அந்தச் சிலுவையில் நடந்தவற்றின் மையத்தை நீங்கள் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். பவுல் அதை மிகத் தெளிவாக முன்வைக்கிறார்:
"நாம் அவருக்குள் தேவனுடைய நீதியாகும்படிக்கு, பாவம் அறியாத அவரை நமக்காகப் பாவமாக்கினார்." (2 கொரிந்தியர் 5:21)
இதையே மாபெரும் பரிமாற்றம் என்று அழைக்கிறோம்.
தேவன் சிலுவையைப் பார்க்கும்போது, பாவத்திற்கான தண்டனையை நீங்கள் பெறுவதை அவர் பார்க்கிறார். தேவன் உங்களைப் பார்க்கும்போது, அவர் இயேசுவைப் பார்க்கிறார். அதுவே அந்தப் பரிமாற்றம். அவருடையது உங்களுக்கு வந்தது. உங்களுடையது அவரிடம் சென்றது. அவர் உங்கள் பாவத்தை எடுத்துக்கொண்டார். நீங்கள் அவருடைய நீதியைப் பெற்றீர்கள். அவர் உங்கள் சாபத்தை ஏற்றுக்கொண்டார். நீங்கள் அவருடைய ஆசீர்வாதத்தைப் பெற்றீர்கள். அவர் கைவிடப்படுதலை அனுபவித்தார். நீங்கள் தத்தெடுப்பைப் பெற்றீர்கள்.
அந்தப் பரிமாற்றத்திற்குத் தகுதியான எதையும் நீங்கள் செய்யவில்லை. அதை மேம்படுத்த நீங்கள் செய்யக்கூடியது எதுவுமில்லை. அவர் மரித்து உயிர்த்தெழுந்த நாளில் இயேசு அதை முழுமையாகவும் நிரந்தரமாகவும் செய்து முடித்தார்.
இதனால்தான் உங்கள் பரிசுத்தம், உங்கள் நற்கிரியைகள், உங்கள் ஆவிக்குரிய செயல்பாடுகளின் பட்டியல் ஒருபோதும் தேவனிடமிருந்து நீங்கள் பெற்றுக்கொள்வதற்கான அடிப்படையாக இருக்க முடியாது. அந்த அடிப்படை கல்வாரியில் தீர்த்து வைக்கப்பட்டது.
எலியாவின் கதை: சுயமானது குறுக்கிடும்போது
வேதாகமம் எலியாவின் வாழ்க்கையில் ஒரு வலுவான உதாரணத்தை நமக்குத் தருகிறது. 1 ராஜாக்கள் 17 இல் நாம் அவரை முதன்முதலில் சந்திக்கும்போது, அவர் தைரியமாகவும் தெளிவாகவும் இருக்கிறார். கர்த்தருடைய வார்த்தையுடன் ஒரு கொடிய ராஜாவின் முன் அவர் நடக்கிறார். காகங்களால் அவர் போஷிக்கப்படுகிறார். ஒரு விதவையின் மகனை மரித்தோரிலிருந்து எழுப்புகிறார். கார்மேல் மலையில் பரலோகத்திலிருந்து அக்கினியைக் கீழே வரவழைக்கிறார், மேலும் ஒரு முழு தேசமும் தங்கள் முகங்குப்புற விழுந்து கர்த்தரே தேவன் என்று அறிவிக்கிறது.
கார்மேல் மலையில் அவர் ஒரு ஜெபம் செய்கிறார், அவர் சொல்வதைக் கேளுங்கள்:
"ஆபிரகாம் ஈசாக்கு இஸ்ரவேல் என்பவர்களின் தேவனாகிய கர்த்தாவே, இஸ்ரவேலிலே நீர் தேவன் என்றும், நான் உம்முடைய ஊழியக்காரன் என்றும், நான் இந்தக் காரியங்களையெல்லாம் உம்முடைய வார்த்தையின்படியே செய்தேன் என்றும் இன்றைக்கு விளங்கப்பண்ணும்." (1 ராஜாக்கள் 18:36)
அந்த ஜெபத்தின் மையத்தில் என்ன இருக்கிறது என்பதைக் கவனியுங்கள். எலியா அல்ல. தேவன். அவர் தன்னை ஊழியக்காரன் என்று அழைக்கிறார். அவர் செய்ததெல்லாம் தேவன் கட்டளையிட்டபடிதான். அந்த நிலைப்பாடுதான் வானத்திலிருந்து அக்கினியை கொண்டு வந்தது.
ஆனால், பின்னர் ஏதோ மாற்றம் நிகழ்ந்தது.
கவனம் தேவனிடமிருந்து சுயத்திற்கு மாறும்போது
1 ராஜாக்கள் 19 இல், யேசபேல் என்ற பெண் எலியாவுக்கு ஒரு மிரட்டல் விடுக்கிறாள். மேலும் அந்த 450 பாகாலின் தீர்க்கதரிசிகளுக்கு எதிராக நின்ற தைரியமான தீர்க்கதரிசிக்கு பதிலாக, அவர் இப்போது ஒரு மரத்தின் கீழ் உட்கார்ந்து, தன்னை சாகவிடும்படி தேவனிடம் கேட்பதை நாம் காண்கிறோம். பின் அவர் சொல்வதைக் கேளுங்கள்:
"நான் சேனைகளின் தேவனாகிய கர்த்தருக்காக வெகு பக்திவைராக்கியமாயிருந்தேன்; இஸ்ரவேல் புத்திரர் உமது உடன்படிக்கையைத் தள்ளிவிட்டார்கள், உம்முடைய பலிபீடங்களை இடித்து, உம்முடைய தீர்க்கதரிசிகளைப் பட்டயத்தினால் கொன்றுபோட்டார்கள்; நான் ஒருவன்மாத்திரம் மீதியாயிருக்கிறேன்; என் பிராணனையும் வாங்கத் தேடுகிறார்கள்." (1 ராஜாக்கள் 19:10)
வித்தியாசம் உங்களுக்குக் கேட்கிறதா? கார்மேலில் ஜெபம்: நீர் தேவன். நான் உமது ஊழியக்காரன். உமது வார்த்தையின்படி இதைச் செய்தேன்.
ஆனால் இப்போது இருப்பது: நான் பக்திவைராக்கியமாயிருந்தேன். நான் சேவை செய்தேன். நான் தனியாக நின்றேன். இப்போது அதற்காக எனக்கு என்ன கிடைக்கிறது என்று பாருங்கள்.
எலியாவின் கண்கள் தேவனுடைய உண்மையிலிருந்து அவருடைய சொந்தச் செயல்களுக்கு மாறிய கணத்தில், அவர் ஆவிக்குரிய நிலையில் திசைதிருப்பப்பட்டார். அவர் தன்னை மற்றவர்களுடன் ஒப்பிட்டுக்கொண்டார். அவர் விரக்தியில் மூழ்கினார். அவர் மரணத்தைக் கேட்டார். மேலும் தேவன் அவருக்குக் கொடுத்த மூன்று பணிகளை முடிக்கத் தவறிவிட்டார்.
இப்போது அதை ஏனோக்குடன் ஒப்பிட்டுப் பாருங்கள். ஏனோக்கு 300 ஆண்டுகள் தேவனோடு சஞ்சரித்தான். அவர் தனது ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையை அவர் என்ன பங்களித்தார் என்பதைப் பற்றியதாக ஒருபோதும் மாற்றியதில்லை. தேவன் தன்னுடன் இருக்கிறார் என்றும், தம்மைத் தேடுகிறவர்களுக்கு தேவன் பலன் அளிக்கிறார் என்றும் அவர் வெறுமனே நம்பினார். அதன் விளைவாக தேவன் பிரியமாயிருந்தார் என்று 300 வருட சாட்சி கிடைத்தது.
எலியாவின் வீழ்ச்சிக்கும் ஏனோக்கின் பலனுக்கும் உள்ள வித்தியாசம் அவர்களின் ஊழியங்களின் அளவு அல்ல. அது அவர்களின் நம்பிக்கையின் நிலைப்பாடாகும்.
பரிசுத்தம் என்பது ஒரு கனி, வேர் அல்ல
நேர்மையான விசுவாசிகள் பலர் குழப்பமடையும் இடம் இதுதான். அவர்கள் பரிசுத்தம், உபவாசம், கொடுத்தல் மற்றும் ஜெபம் ஆகியவற்றை தேவனிடமிருந்து பெற்றுக்கொள்ள தகுதியாக்கும் காரியங்களாக கருதுகின்றனர். தூய்மை என்பது பதிலளிக்கப்பட்ட ஜெபத்திற்கான முன்பணம் என்பதைப் போல.
ஆனால் ரோமர் கூறுவது பரிசுத்தம் என்பது தேவனுக்குச் சொந்தமானதின் கனி, அவரைச் சார்ந்திருப்பதற்கான நிபந்தனை அல்ல:
"இப்பொழுது நீங்கள் பாவத்தினின்று விடுதலையாக்கப்பட்டு, தேவனுக்கு அடிமைகளானபடியால், பரிசுத்தமாகுதல் உங்களுக்குக் கிடைக்கும் பலன், முடிவோ நித்தியஜீவன்." (ரோமர் 6:22)
பின்னர் உபவாசத்தின் சித்திரம் வருகிறது. தேவனை அசைக்க நீங்கள் உபவாசிப்பதில்லை. அவருடைய தயக்கத்தை போக்க நீங்கள் உபவாசிப்பதில்லை. உலகம் சத்தமாக இருப்பதால் நீங்கள் உபவாசிக்கிறீர்கள், மேலும் நீங்கள் அவரைத் தெளிவாகக் கேட்க அந்த சத்தம் குறைக்கப்பட வேண்டும். உபவாசத்தின் மூலம் நீங்கள் அவருடைய கவனத்தைப் பெறுகிறீர்கள் என்று அர்த்தமல்ல. அவர் கவனம் ஏற்கனவே உங்களுக்கு இருக்கிறது. அவர் ஏற்கனவே ஆயத்தம் செய்திருப்பதைப் பெற்றுக்கொள்ள உங்களை ஆயத்தப்படுத்துகிறீர்கள்.
கொடுத்தலுக்கும் இதுவே பொருந்தும். தேவனுடைய கையைத் திறப்பதற்காக நீங்கள் தசமபாகம் செலுத்துவதில்லை. அவர் உங்களுக்காக ஏற்கனவே கையைத் திறந்துவிட்டார் என்று நீங்கள் விசுவாசிக்கிறீர்கள், மேலும் நீங்கள் நம்பிக்கை மற்றும் நன்றியுணர்வுடன் பதிலளிக்கிறீர்கள்.
இது ஒரு சிறிய வித்தியாசம் அல்ல. இது தொடர்ச்சியான போராட்ட வாழ்க்கைகும், இளைப்பாறுதலுடன் கூடிய பலன்தரும் வாழ்க்கைக்கும் இடையிலான வித்தியாசம்.
ஆக்கினைத்தீர்ப்பில்லை
ஒருவேளை இந்த சுதந்திரத்தில் நடப்பதிலிருந்து மக்களைத் தடுத்து நிறுத்தும் மிகப்பெரிய பயம், அவர்கள் தகுதியற்றவர்கள் என்ற உணர்வாக இருக்கலாம். அவர்கள் செய்த ஒன்று, அவர்கள் செய்யத் தவறிய ஒன்று, சில காலங்களில் ஏற்பட்ட வீழ்ச்சிகள், இப்போது அவர்களுக்கும் தேவனுக்கும் இடையே ஒரு இடைவெளி உள்ளது, அதை அவர்கள் எப்படியாவது கூடுதல் முயற்சியின் மூலம் ஒன்றிணைக்க வேண்டும்.
ரோமர் நேரடியாக இதைக் குறித்துப் பேசுகிறது:
"ஆனபடியால், கிறிஸ்து இயேசுவுக்குட்பட்டவர்களுக்கு ஆக்கினைத்தீர்ப்பில்லை." (ரோமர் 8:1)
ஆக்கினைத்தீர்ப்பில்லை. குறைக்கப்பட்ட ஆக்கினைத்தீர்ப்பு அல்ல. எதிர்கால செயல்பாடுகளைப் பொறுத்து நிபந்தனை மன்னிப்பும் அல்ல. எதுவும் இல்லை.
மேலும் ஏசாயா வேதாகமத்தின் மிக ஆச்சரியமான வாக்குறுதிகளில் ஒன்றைக் கொண்டுள்ளது:
"இது எனக்கு நோவாவின் காலத்திலுண்டான வெள்ளம்போலிருக்கும்; நோவாவின் காலத்திலுண்டான வெள்ளம் இனிப் பூமியின்மேல் புரளுவதில்லை என்று நான் ஆணையிட்டதுபோல, உன்மேல் நான் கோபங்கொள்வதுமில்லையென்றும், உன்னை நான் கடிந்துகொள்வதுமில்லையென்றும் ஆணையிட்டேன்." (ஏசாயா 54:9)
தேவன் நிபந்தனையற்ற ஒரு உடன்படிக்கையை ஆணையிட்டார். வெள்ளநீரால் பூமி இனி அழிக்கப்படாது என்று அவர் வாக்குறுதி அளித்த அதே பிரமாணம் உங்கள் மீதும் உள்ளது. அவர் உங்கள் மீது தம் கோபத்தைக் காட்டமாட்டார். அவர் உங்களைக் கடிந்துகொள்ள மாட்டார். முறியடிக்க முடியாத அந்த வாக்குறுதியை நிறைவேற்ற, நம்மை மன்னித்து நிரந்தரமாக இரட்சிக்க தம்முடைய சொந்த குமாரனைச் சிலுவைக்கு அனுப்பினார். நீங்கள் இயேசுவை ஏற்றுக்கொண்டபோது, தேவன் தாமே முறிக்காத ஒரு உடன்படிக்கைக்குள் நுழைந்தீர்கள்.
உங்கள் பரிசுத்தம் அவருடைய அன்பை மாற்றுவதில்லை. உங்கள் வீழ்ச்சி அவருடைய அன்பை மாற்றுவதில்லை. அவருடைய அன்பில் எந்த மாற்றமும் இல்லை. ஆனால் நீங்கள் பரிசுத்தத்தில் வாழும்போது, நீங்கள் தூய்மையாக நடக்கும்போது, அவருடைய அன்பை அதிகத் தெளிவாக அறியவும் அனுபவிக்கவும் தொடங்குகிறீர்கள். அது அவருடைய தயவைப் பெற்றுத்தருவதில்லை. அது ஏற்கனவே இருக்கும் தயவுக்கு உங்கள் கண்களைத் திறக்கிறது.
முடிவுரை
மாபெரும் பரிமாற்றம் நிறைவடைந்தது. இயேசு உங்கள் இடத்தைப் பிடித்தார். அவருடைய நீதி உங்களுக்கு அளிக்கப்பட்டுள்ளது. எந்தவொரு ஆவிக்குரிய செயல்பாடும் கல்வாரியில் முடிக்கப்பட்டதை அதிகரிக்க முடியாது, உங்கள் எந்த தோல்வியும் அதிலிருந்து குறைத்துவிட முடியாது.
இதன் அர்த்தம் என்னவென்றால், தேவனிடமிருந்து பெற்றுக்கொள்ள போதுமான நன்மைகளைச் சேர்க்கும் நபராக நீங்கள் இன்று தேவனிடம் வரவில்லை. எல்லாவற்றையும் கிறிஸ்துவுக்குள் ஏற்கனவே கொடுக்கப்பட்ட ஒரு மகனாக அல்லது மகளாக நீங்கள் வருகிறீர்கள். நீங்கள் அவருக்கே சொந்தமானவராக ஜெபிக்கிறீர்கள். நீங்கள் அவரிடமிருந்து ஏற்கனவே பெற்றுக்கொண்டவராகக் கொடுக்கிறீர்கள். உங்களை விட்டு ஒருபோதும் விலகாதவரிடம் நெருங்கி வரும் ஒருவராக நீங்கள் உபவாசிக்கிறீர்கள்.
நிரந்தரமான பலனைத் தரும் வாழ்க்கை என்பது கடினமாக முயற்சிக்கும் வாழ்க்கை அல்ல. இது இயேசு ஏற்கனவே செய்தவற்றில் ஆழமாக வேரூன்றிய வாழ்க்கை. உங்களை அங்கே நிலைநிறுத்துங்கள். அதை நம்புங்கள். அதில் நடங்கள். என்ன வளர்கிறது என்று பாருங்கள்.
இதைப்பற்றிச் சிந்தியுங்கள்
கார்மேல் மலையில் இருந்து வனாந்தரத்திற்கு எலியாவின் ஜெபத்தில் ஏற்பட்ட மாற்றத்தைப் பற்றிச் சிந்தியுங்கள். உங்கள் ஆவிக்குரிய நம்பிக்கை தேவன் செய்த காரியங்களிலிருந்து நீங்கள் செய்த காரியங்களுக்கு மாறிய தருணத்தை உங்கள் சொந்த வாழ்க்கையில் உங்களால் அடையாளம் காண முடியுமா? அந்த காலகட்டத்தில் உங்கள் சமாதானத்திற்கும் பலனுக்கும் என்ன நடந்தது?
பரிசுத்தம் என்பது ஒரு வேர் அல்ல, ஒரு கனியாக இருந்தால், தினசரி ஆவிக்குரிய பயிற்சிகளான ஜெபம், கொடுத்தல் மற்றும் உபவாசம் ஆகியவற்றிற்குப் பின்னால் உள்ள காரணத்தை அந்தப் புரிதல் எவ்வாறு மாற்றும்?
ஜெபம்
பிதாவே, மாபெரும் பரிமாற்றத்திற்காக உமக்கு நன்றி செலுத்துகிறேன். என்னுடைய அனைத்தையும் இயேசு ஏற்றுக்கொண்டு அவருடைய அனைத்தையும் எனக்குக் கொடுத்தார். இன்று நான் எனது செயல்பாட்டின் அடிப்படையில் அல்ல, கல்வாரியில் கிறிஸ்து முடித்ததின் அடிப்படையில் உம்மிடம் வருகிறேன் என்று நான் அறிவிக்கிறேன். ஒவ்வொரு ஆக்கினைத்தீர்ப்பின் எண்ணத்தையும் நான் விட்டுவிடுகிறேன். ஏற்கனவே இலவசமாகக் கொடுக்கப்பட்டதைப் பெற முயற்சிக்கும் அழுத்தத்தை நான் விடுகிறேன். நான் உமது பிள்ளையாக வருகிறேன். நான் ஏற்கனவே உமக்குச் சொந்தமானவனாக ஜெபிக்கிறேன். உம்மைத் தேடுகிறவர்களுக்கு நீர் பலன் அளிக்கிறீர் என்று நான் விசுவாசிக்கிறேன், நான் இப்போது உம்மைத் தேடுகிறேன். உமது கிருபையில் வேரூன்றிய ஒரு வாழ்க்கையிலிருந்து பரிசுத்தம், சமாதானம் மற்றும் வெற்றியின் கனி இயற்கையாகவே எழும்பட்டும். இயேசுவின் நாமத்தில், ஆமென்.
முக்கிய குறிப்புகள்
நாம் முதலில் செயல்பாடுகளின் மூலம் அல்லாமல் விசுவாசத்தின் மூலம் கிறிஸ்துவை எவ்விதம் ஏற்றுக்கொண்டோமோ, அதே விதமாகத்தான் வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு பகுதியிலும் ஒவ்வொரு நாளும் அவரோடு நடக்க வேண்டும்.
மாபெரும் பரிமாற்றம் என்பது இயேசு நம்முடைய பாவத்தை ஏற்றுக்கொண்டு தம்முடைய நீதியை நமக்கு அளித்ததாகும்; இந்தப் பரிமாற்றம் முழுமையானது மற்றும் மனித உழைப்பால் இதனை மேம்படுத்த முடியாது.
எலியாவின் வீழ்ச்சி திறமையின்மையால் வரவில்லை, மாறாக தேவனுடைய உண்மையின் மீதான தன்னுடய நம்பிக்கையை தனது சொந்த செயல்பாடுகள் மற்றும் ஆவிக்குரிய நிலைப்பாட்டிற்கு மாற்றியதால் வந்தது.
பரிசுத்தம் என்பது தேவனுக்குச் சொந்தமானதின் கனி, அவரைச் சார்ந்திருப்பதற்கான நிபந்தனை அல்ல; அது விசுவாசத்தில் வேரூன்றிய வாழ்க்கையிலிருந்து இயற்கையாகவே வளரும்.
உபவாசம் மற்றும் கொடுத்தல் போன்ற ஆவிக்குரியப் பயிற்சிகள், தேவன் ஏற்கனவே செய்ததை நம்புவதன் வெளிப்பாடுகளே தவிர, அவர் இன்னும் கொடுக்காததைப் பெறுவதற்கான காரியங்கள் அல்ல.
இந்த வலைப்பதிவில் உள்ள அனைத்து உள்ளடக்கங்களும் ஹென்லி சாமுவேல் ஊழியங்களுக்கு உரிமையானது. எந்தவொரு பொருளையும் பயன்படுத்துவது தொடர்பான அனுமதிகளுக்கும் மேலும் விபரங்களுக்கும் contact@henleysamuel.org. என்ற மின்னஞ்சல் முகவரியில் தொடர்பு கொள்ளவும்.
இந்த வல்லமையான செய்தியைப் பற்றி மேலும் ஆழமாக அறிய, கீழே உள்ள எங்கள் யூடியூப் வீடியோவில் முழு பிரசங்கத்தையும் தமிழில் காணுங்கள்.





Comments